Altını Çizdiklerim

Kendini bir giyotine, darağacına ya da elektrikli sandalyeye taparken görebiliyor musun?

İnsanoğlunun çektiği işkencelerin en kötüsü, çarmıha gerilme...

Çarmıha gerilen kadın ya da erkeğe can vermeden önce korkunç acı veren bu yöntemden cicero'nun 'iğrenc bir cezalandırma' diye söz ettiğini hatırlıyorum.

Buna rağmen günümüzde insanlar bunu boyunlarına takıyorlar, yatak odalarının duvarlarına asıyorlar ve bir işkence belgesine baktıklarını unutarak bu sahneyi dinsel bir sembolle özdeşleştiriyorlar.

Paulo Coelho

------

İntihara meyilliydim. Zaman zaman ağır bunalımlara giriyordum, kalabalığa özellikle de sıraya girip beklemeye tahammülüm yoktu. Ve hayatlarını sıraya girip bekleyerek geçiren bir toplum olmaya doğru gidiyorduk.

Havagazı ile intihar etmeyi denemiş, başarısız olmuştum. Ama başka bir sorunum da vardı. Sabahları yataktan çıkamıyordum. Nefret ediyordum yataktan çıkmaktan. Herkese "insanlığın en büyük iki icadı yatak ve atom bombasıdır." Diyordum.

Deli olduğumu düşünüyorlardı. Çocuk oyunları, ömürlerini çocuk oyunları oynayarak geçiriyordu insanlar.

Hayatın dehşetinden etkilenmeden rahimden mezara gidiyorlardı.

Sıradan Delilik Öyküleri - Charles Bukowski

------

En azından şunu öğrenmek de bir kazançtır; bir insanın bir başka insana, bir erkeğin bir kadına ya da bir kadının bir erkeğe duyabileceği o gizemli coşku kadar kişi özgürlüğünü tehdit eden başka hiçbir şey yok yeryüzünde.

Hiçbir bağ, zincir ya da demir parmaklık böylesine kesin bir kölelik içinde tutamaz seni, böylesine derin bir umursamazlığa sürükleyemez. Bu coşku adına kendini bir başkasına tümüyle vermekten kesinlikle kaçınmalısın; kendi kendini, haklarını onurunu dolayısıyla özgürlüğünü unutmak demek olur yoksa.

Suyun içinde çırpınan köpek gibi karaya ulaşmaya çalışır durursun boş yere; adını sevmek ve sevilmek koydukları bu kıyı var olmadığından horlanır, küçümsenir, düş kırıklıklarına uğrarsın. Hiçbiri olmasa bile durup dururken neden suya atlağını sorarsın kendine sonunda; kendi kendinden hoşnutsuzluk, kendinde göremediğin bir şeyi bir başkasında bulma umudu mu?

Yalnızlık, iç sıkıntısı, derin sessizlikler korkusu mu? Birine sahip olmak birine ait olmak gereksinmesi mi? Kimileri için bütün bunlar aşktır işte.

Lettera a un bambino mai nato

--------

Üç çeşit meslek varmış; mühendislik, doktorluk, bir de hukukçuluk.
Ben ressam olmak istiyordum.
Babam böyle bir meslek olmadığını söyledi.
Prens Paradoks'tan bahsetsem kim bilir ne der?
Belki şimdi sizin yanınızda Dorian Gray'lik yaparım bir süre.
Sonra beni Lord Henry'liğe terfi ettirirsiniz.
Masrafı neyse veririm.
Fakat bir sıfatla başlamak istiyorum.
''Bu çocuk ileride büyük adam olacak.'' gibi belirsiz bir tanımla değil!

Tutunamayanlar

-------

Erdemli adamın yolu, bencillerin insafsızlıkları ve kötü insanların zulmüyle sarmalanmıştır.

Ancak merhamet ve iyi niyet adına karanlıklar vadinde zayıf olana rehberlik eden kişi kutsanmıştır. Çünkü kardeşinin gerçek hamisi ve kayıp çocukların kurtarıcısıdır o.

Kardeşlerimi zehirlemeye ve yok etmeye çalışanlardan intikamımı mutlaka alacak ve onları büyük bir öfke ve güçle vuracağım. Senden intikam almaya geldiğimde adımın Tanrı olduğunu anlayacaksın.

Ezekiel 25 : 17