Antik Yunan'da güzel bir kız genç bir erkeğe aşık oldu.
Ama genç adam başka bir ülkeden gelmişti ve geri dönmek zorundaydı.
Böylece kızla delikanlı son gecelerinde birlikte olmak üzere buluştuklarında kız yanında bir lamba getirdi ve onu öyle bir yere koydu ki delikanlının gölgesi bir kayanın üzerine vurdu.

Genç kız sevgilisinin gölgesini kayaya çizdi.Böylece aşığının nasıl göründüğünün kaydını, o anın bir kanıtını, birlikte oldukları son dakikayı her zaman saklayabilecekti.
Ertesi gün kızın sevgilisi gitti ama gölgesi orada kaldı.

İşte resim böyle bulundu.
Antik Yunanlardan önce hiç kimsenin sanattan haberi yoktu.

Kızın babası kayanın üzerindeki resmi kullanarak delikanlının çamurdan bir modelini yaptı ve heykel de böylece icat edilmiş oldu.

İşte semboller orada doğdu.
Yunan kız sevgilisini bir daha hiç görmedi.
Ve kızcağız bir resmin, bir heykelin veya hikayenin, sevilen birinin yerini alabileceğini sanacak kadar aptaldı.

Görüyorsunuz ya, sanat asla mutluluktan doğmaz.