Hayat felsefemin bir bölümünü bilerek mahvolmak oluşturuyor.
Tanrı beni güzel görünmeye çalışmaktan esirgesin.

Kendimi geliştirmeye çalışmak, izleyeceğim en berbat strateji olurdu.
Güzelce giyinmek, elimden gelen çabayı göstermek, saçımı taramak ve belki de işverenimin şık giysilerinden birini, yüzde yüz pamuklu ve pastel renkli bir gömleğini ödünç almak, dişlerimi fırçalamak, deodorant dedikleri şeyden sürmek yapacağım en büyük hata olurdu.

Doğal görünmeye çalışıyorum.
Gerçek, işlenmemiş malzeme izlenimi uyandırmak istiyorum.

Zavallı ve yardıma muhtaç gibi değil de, potansiyel fışkırıyormuş gibi.

Aç biri gibi değil.
Tabiki uğruna çaba harcamaya değecek biri gibi görünmeye çalışıyorum.

Yıkanmış ama ütülenmemiş, temiz ama cilalanmamış, özgüveni yerinde ama mütevazi...

Dürüst görünmek istiyorum.
Gerçek, parlayıp ışık saçmaz.

Amacım, ileride geleceğim noktayla kesin bir tezat oluşturacak düşük bir alt taban belirlemek.
Öncesi ve sonrası.
Kurbağa ve prens.