Kendi adıma; seçimlerim konusunda ailem tarafından hep özgür bırakıldım. Küçük yaşta beynimi yıkamaya başlamadılar. Kur'an kursuna git diye
ısrar etmediler, babam namaz kılmıyorum diye baskı uygulamadı, yatmadan
önce bismillâhirrahmânirrahîm demezsen yatağına cinler doluşur, sağa
sola çeker, üstüne çöker, nefesini keser gibi ürkütücü hikayeler dinlemedim.
Gerçekte
böyledir. Birileri size Tanrıyı takdim etmeyene dek, gerekliliğini
hissetmiyorsunuz zaten. İnsanın varsayılan hali Tanrı tanımazlıktır. Bu,
''tanımamak'' sözcüğünün tam manasındadır. Birileri beyninizi yıkamazsa
böyle devam edersiniz.
Ben de hayatım boyunca ne namaz kıldım ne de dua ettim. Doğarken varsayılan halimle yaşamaya devam ettim. Eksikliğini de hissetmiyorum ve mutluyum. Pragmatistim aslında biraz; bir eylem sonuçlarında fayda sağlamıyorsa benim için gereksizdir. Bir Tanrıya inanmışım ne olur? Hayatımda ne değişir? Hiç birşey...
Ben de hayatım boyunca ne namaz kıldım ne de dua ettim. Doğarken varsayılan halimle yaşamaya devam ettim. Eksikliğini de hissetmiyorum ve mutluyum. Pragmatistim aslında biraz; bir eylem sonuçlarında fayda sağlamıyorsa benim için gereksizdir. Bir Tanrıya inanmışım ne olur? Hayatımda ne değişir? Hiç birşey...

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder