Türklük, sahip çıkılacak bir olgu ama diğer ulusların üzerinde övülüp, yüceltilecek bir yanı yok. Çünkü
ne Türk olmak, ne Kürt olmak, ne Rus olmak, ne Alman olmak bir
ayrıcalığı, üstünlüğü veya farklı bir mutluluğu temsil etmiyor. Herkes
bir ve eşit.
"Ne mutlu Türküm diyene."
Savaş döneminde her liderin yaptığı gibi Atatürk'ün de halkı kenetlemek için söylemiş olduğu bir söz. Bu sözler o zamanın şartlarında geçerliliği olan sözlerdi. Şimdi ise tek bir kimliği yüceltip, diğer ırkları aşağı gören ırkçı bir anlam taşıyor. O zamanlar normaldi, şimdi değil. Ülke her yandan işgal altındayken, insanlar sefalet içinde giyecek ayakkabı bile bulamazken, onları mücadeleye teşvik etmek için bir yol gerek. ama elde verecek hiç birşey yok. Ne yapmalı? Bütün bir ulusu savaşa hazırlamak için bundan daha fazlası gerekli. Herkesin paylaşabileceği ortak hisler yaratmalı, böylece halkı birlik ve beraberliğe kenetlemeli. 275 kiloluk mermiyi kaldıran, Kordonboyu'nda ilk kurşunu sıkan kahramanlar gerekli. Bütün bu kahramanlık hikayeleri ve ulusçu söylemler, halka öz güven kazandırmak için değil miydi? Genç kızlar Binbaşı Ayşe'yi örnek almasa, erkek çocukları Yörük Ali'yi örnek almasa nasıl bir birlik olarak mücadele edecekler?
Atatürk'ün Türkçülük ideolojisini yaymasının sebebi budur, isteyen başka bir şeye inanabilir, ama türkçülük bir felsefe değildir. Çünkü mutlu olmakla, ait olunan ırk arasında bir bağlantı göremiyorum. Bence Atatürk de bunun farkında olacak kadar geniş düşünebilen bir insandı. Ben, o dönemde toplumun buna ihtiyacı olduğundan bahsediyorum. Krize giren bir hastaya uyuşturucu verildi diyorum. Ama şimdi, onun bağımlısı oldu ve kurtulamıyor. Irkçılık, ancak insanlığın orta çağ dönemine ait olabilecek bir fikirdir, oraya yakışır. İnsan, bir varlık olarak ırkların, dillerin, dinlerin ve biyolojik etmenlerin çok ötesinde, özgür bir varlıktır.
Türk olmak bir ayrıcalık değildir. Bütün güzel ahlak, erdem ve faziletler yalnızca Türklerde yoktur. Lise tarih kitapları saçmalıklarını aşın artık. Dünyada saf ırk diye bir şey yoktur. Her insan, hem biyolojik hem kültürel, hem de zihinsel açıdan tüm ırkların ve ulusların ortak birer ürünüdür.
Savaşların her döneminde vardı bunlar.
Her Rus genci Vasili kadar iyi bir keskin nişancı olmak istemedi mi?
18. yüzyıl Fransa'sında; bir şövalye nişanı, kurdele parçası için insanlar hayatlarını feda etmedi mi?
Bütün bunlar milliyetçi duyguların körüklediği kahramanlıklardı.
"Ne mutlu Türküm diyene."
Savaş döneminde her liderin yaptığı gibi Atatürk'ün de halkı kenetlemek için söylemiş olduğu bir söz. Bu sözler o zamanın şartlarında geçerliliği olan sözlerdi. Şimdi ise tek bir kimliği yüceltip, diğer ırkları aşağı gören ırkçı bir anlam taşıyor. O zamanlar normaldi, şimdi değil. Ülke her yandan işgal altındayken, insanlar sefalet içinde giyecek ayakkabı bile bulamazken, onları mücadeleye teşvik etmek için bir yol gerek. ama elde verecek hiç birşey yok. Ne yapmalı? Bütün bir ulusu savaşa hazırlamak için bundan daha fazlası gerekli. Herkesin paylaşabileceği ortak hisler yaratmalı, böylece halkı birlik ve beraberliğe kenetlemeli. 275 kiloluk mermiyi kaldıran, Kordonboyu'nda ilk kurşunu sıkan kahramanlar gerekli. Bütün bu kahramanlık hikayeleri ve ulusçu söylemler, halka öz güven kazandırmak için değil miydi? Genç kızlar Binbaşı Ayşe'yi örnek almasa, erkek çocukları Yörük Ali'yi örnek almasa nasıl bir birlik olarak mücadele edecekler?
Atatürk'ün Türkçülük ideolojisini yaymasının sebebi budur, isteyen başka bir şeye inanabilir, ama türkçülük bir felsefe değildir. Çünkü mutlu olmakla, ait olunan ırk arasında bir bağlantı göremiyorum. Bence Atatürk de bunun farkında olacak kadar geniş düşünebilen bir insandı. Ben, o dönemde toplumun buna ihtiyacı olduğundan bahsediyorum. Krize giren bir hastaya uyuşturucu verildi diyorum. Ama şimdi, onun bağımlısı oldu ve kurtulamıyor. Irkçılık, ancak insanlığın orta çağ dönemine ait olabilecek bir fikirdir, oraya yakışır. İnsan, bir varlık olarak ırkların, dillerin, dinlerin ve biyolojik etmenlerin çok ötesinde, özgür bir varlıktır.
Türk olmak bir ayrıcalık değildir. Bütün güzel ahlak, erdem ve faziletler yalnızca Türklerde yoktur. Lise tarih kitapları saçmalıklarını aşın artık. Dünyada saf ırk diye bir şey yoktur. Her insan, hem biyolojik hem kültürel, hem de zihinsel açıdan tüm ırkların ve ulusların ortak birer ürünüdür.
Savaşların her döneminde vardı bunlar.
Her Rus genci Vasili kadar iyi bir keskin nişancı olmak istemedi mi?
18. yüzyıl Fransa'sında; bir şövalye nişanı, kurdele parçası için insanlar hayatlarını feda etmedi mi?
Bütün bunlar milliyetçi duyguların körüklediği kahramanlıklardı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder