Sokaklar dilenen insanlar ile dolu ama hangisinin gerçekten yardıma
ihtiyacı olduğunu bilemiyoruz. Hangi dilenciye güvenebiliriz, hangisi
sahtekar, köşede mendil açan adam bir ayağını pantolonunun içinde
saklıyor mu? Bunların hiçbirini bilemiyoruz. Bu istenç de dilenmekten
farklı değildir. Ben sahtekar dilencileri değil, dilenmenin kendisini
lanetliyorum. Avuç açan iki el ve uzatan bir el arasında samimiyetsiz
bir bağ buluyorum. Dilenmek, arzu eden kişi açısından küçültücü bir
taleptir, boyun eğmedir. Bir insanın alçalabileceği en son zemin,
ruhunun dibi, en derin çukur dilenciliktir. Bu davranış iyiliğin özünü
de kirletir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder