Ölüm Kapıda

Benim aklımda hep, bir istisna olacağıma dair garip bir düşünce var. Kendi bilincimin asla yok olmayacağından emin gibiyim.

Eğer hayatınızın bir döneminde ciddi bir kaza geçirdiyseniz, şu duyguyu bilirsiniz: ''Tamam, bu kez öldüm. Bundan geri dönüş yok, herşey bitti.'' işte bu anlar, gerçekten sonsuz bir hayata sahip olamayacağınızı anladığınız anlardır. Bedenin yok olacağını ve herşeyin sona ereceğini farkedersiniz. Ama bilinç? Bütün insan hayatına bir saygı gereği onun ebediyen yaşaması gerekmez mi? Belki de bu saygısızlığı kendine yakıştıramayan insanlar, öteki dünyaları yarattı. ''Ben, bir deneyim, bir oluş veya bir realite olarak ebediyen yaşamalıyım. Çünkü bedene saygı, bunu gerektirir.''